Witaj na MagazynDomowy.pl!

Brzoza brodawkowata

Brzoza brodawkowata występuje w całej Europie. Jest bardzo dekoracyjnym i ciekawym drzewem. Wykorzystuje się go wyrobów mebli, ziołolecznictwie, produkcji alkoholu, do nasadzeń w parkach i ogrodach, poboczach dróg.

Charakterystyka

Brzoza brodawkowata dorasta do 25-30 metrów. Cechą charakterystyczną jest dwubarwny pień, koloru biało-czarnego. Brzoza jest drzewem jednopiennym, na jednym okazie występują zarówno kwiaty żeńskie jak męskie. Kwitnie j wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści. Liście są koloru żywej zieleni, do spodu nieco jaśniejsze. Wydzielają bardzo przyjemny zapach.

Właściwości lecznicze

W celach leczniczych z brzozy pozyskiwane są liście, pączki, kora, sok, grzyb.

Liście i pączki brzozy należą do najstarszych leków medycyny ludowej. Używano ich przy bólach reumatycznych, a odwary były stosowane przy biegunce i czerwonce.

Liście i pączki brzozy bogate są: w saponiny, flawonoidy, garbniki katechinowe, olejki eteryczne, witaminę C i prowitaminę K, sole mineralne (potas i sód), żywice. Zawierają też kwasy organiczne: jabłkowy i cytrynowy. Taki skład surowca decyduje o jego działaniu moczopędnym, żółciopędnym, napotnym. Dla efektu moczopędnego stosuje się przede wszystkim liście. Napary zalecane są przy leczeniu kamicy , niewydolności nerek, mają działanie moczopędne i dezynfekujące. Odwary mają też zastosowanie zewnętrzne w schorzeniach skóry: łojotoku, łuszczycy i trądziku młodzieńczym.

Można też stosować jako płukanki na włosy. Ma ona działanie wzmacniające, odświeżające i dodające blasku włosom nieco je rozjaśniając.

Napar z pączków można używać w schorzeniach dróg żółciowych (pobudzają wydzielanie żółci) i w białkomoczu.

Sok z brzozy pozyskuje się wiosną. Stosuje się go przy leczeniu kamicy nerkowej i pęcherzowej, jako lek ogólnie wzmacniający, odtruwający, pobudzający przemianę materii, usuwa toksyny z organizmu, wypłukuje z przewodów moczowych złogi, zapobiegając tworzeniu się kamieni nerkowych. Zalecany dla rekonwalescentów i osoby w wieku podeszłym jako środek wzmacniający. Zewnętrznie stosowany do obmywań lub okładów na piegi.

Grzyb, czyr mylnie nazywany też hubą, wyrasta na pniu brzozy. Jego właściwości i zastosowanie są jeszcze do końca nie zbadane. Do tej pory badania potwierdzają jego siłę obronną organizmu. Długotrwałe zażywanie tego wyciągu wstrzymuje wzrost tkanki nowotworowej i zmniejsza jej przerzuty. Stosowany w medycynie ludowej od około XVI wieku do leczenia miażdżycy, nadciśnienia, przewlekłych stanów zapalnych przewodu pokarmowego, wrzodów żołądka, nowotworów gruczołów dokrewnych, żołądka, układu nerwowego, piersi, narządów płciowych, układu moczowego, skóry. Może być stosowany w przewlekłych nieżytach i toksycznych uszkodzeniach wątroby. Także do płukania jamy ustnej, w zapaleniach pochwy i szyjki macicy, przy zaparciach.

Czas zbiorów

Liście zbieramy wczesną wiosną, kiedy są lepkie. Pączki natomiast zimą lub na przedwiośniu. Świeży sok brzozowy otrzymuje się na wiosnę po głębokim nacięciu gałęzi lub wywierceniu otworu w pniu. Wypływa wówczas obficie 4—5 l dziennie białego mętnego płynu.

Zastosowanie w przemyśle

Drewno pozyskiwane z brzozy wykorzystuje się do produkcji mebli, a gałęzie i kora używane są w wikliniarstwie i koszykarstwie. Z liści otrzymywany jest zielony barwnik do farbowania bawełny, jedwabiu i papieru. Z kory poprzez suchą destylację można uzyskać dziegieć - środek niegdyś wykorzystywany przy świerzbie i grzybicy skóry. Brzoza ma też swoje miejsce w kosmetologii. Wykorzystywana jest do produkcji kosmetyków pielęgnacyjnych.

Dodaj komentarz
Zadaj pytanie

Pytania

Eksperci i użytkownicy czekają aby odpowiedzieć.

Newsletter

W każdy czwartek prześlemy na Twój adres email darmowe podsumowanie nowości na Magazyn Domowy.

Najpopularniejsze w Zioła

Ostatnio na MagazynDomowy.pl