Pelargonia - Pellargonium

Pelargonie wielkokwiatowe, czyli angielskie (Pelargonium grandiflorum). Jest to chyba najładniejsza grupa mieszańców, kwiaty przypominają kwiaty azalii - osiągają średnicę 6-8 cm i zebrane są po kilka w kwiatostanach. Okres kwitnienia trwa od kwietnia do lipca. Są one bardziej wrażliwe iż inne na warunki atmosferyczne. W lecie wymagają dużo światła, ale nie bezpośredniego nasłonecznienia. Również źle tolerują deszcz, lepiej wybierać stanowisko zadaszone. W zimie powinny stać w miejscu o temperaturze nie wyższej niż 10-15 stopni. Najlepsza jest żyzna ziemia kompostowa lub inspektowa. W doniczce konieczny jest drenaż. Od marca do sierpnia podlewać obficie, nadmiar wody nie powinien pozostawać na podstawce.

Pelargonie rabatowe. Pochodzą od pelargonii pasiastej (Pelargium zonale) i po niej odziedziczyły ciemnozielona pręgę biegnącą dookoła przez okrągławy, omszony liść. Bywają też odmiany o pręgach białych lub żółtych. Kwiaty pelargonii rabatowych zebrane są w obfite kwiatostany, które mienią się żywymi barwami. Pelargonie te używane są do obsadzeń skrzynek balkonowych i na tarasach. Chętnie uprawiane są na oknach. Lubią dużo słońca, znoszą suche powietrze i nie wymagają obfitego podlewania. Zraszania nie należy stosować. Zimą trzymamy je w chłodnym pomieszczeniu, 6-8 stopni, przy oknie i podlewamy tylko 2-3 razy na miesiąc. W marcu przycinamy i zaczynamy umiarkowane podlewanie. Z przyciętych pędów możemy sporządzić sadzonki.

Pelargonie bluszczolistne. Mieszańce Pelargonium peltatum pokrojem wyraźnie różnią się od poprzednich grup. Można je stosować jako rośliny zwisające do skrzynek, wiszących donic, koszyków lub też w ceramicznych wazach na tarasach. Grube, sztywne i lśniące liście podobne są do liści bluszczu. Kwiaty mniejsze od pelargonii rabatowej, o węższych płatkach i o lżejszym rysunku. Ziemia do uprawy powinna być żyźniejsza niż w pelargoniach rabatowych, nie wymagają cięcia, należy jednak usuwać pędy uszkodzone i zwiędłe kwiaty.

Pelargonia pachnąca (Pelargonium odoratissimum). Nazywana również geranium. Kiedyś bardzo powszechna w naszych mieszkaniach. Przyczyniła się do tego opinia radiestetów, którzy twierdzą, że rośliny te zapobiegają infekcjom. Wyrasta wysoko, czasem do 1 metra. Kwiaty są niepozorne, wartością zdobniczą są liście i wydzielająca się z nich woń. Kawałek świeżego liścia roztarty i wrzucony do zaparzonej herbaty nadaje jej cytrynowy aromat. Można uprawiać je prze cały rok, najlepiej na oknie, gdzie temperatura jest z reguły niższa.