Witaj na MagazynDomowy.pl!

Winobluszcze - rodzaje i zastosowanie

Winobluszcze są pnączami na ogół znanymi, lecz ze względu na ich różnorodność zastosowania, jeszcze zbyt mało wykorzystywane. Podstawowymi zaletami tych pnączy są: szybki wzrost, duża powierzchnia liści i ich efektowne przebarwienie jesienią. Do uprawy w naszych warunkach klimatycznych przydatne są odmiany; winobluszcz pięciolistkowy, zaroślowy i trójklapowy.

Winobluszcz pięciostkowy

W stanie naturalnym rośnie on w lasach od Kanady aż po Meksyk. Pnącze spina się za pomocą wąsów czepnych na wysokość około 12 metrów. Wąsy są rozwidlone, na końcu haczykowato zagięte, pogrubione i rozszerzone w tzw. przylgi. Łatwo przywierają do podpór i do szorstkich powierzchni. Młode pędy są czerwonawe, a palczasto złożone liście z 5-9 listków mają długość około 10 cm. Na przełomie lipca i sierpnia rozwijają się małe niepozorne kwiaty, które nie mają wartości ozdobnej. Spośród kilku ogólnie znanych odmian najczęściej spotykana jest murowa. Ma ona listki szerokojajowe i krótsze, wąsy czepne z 8-12 rozgałęzieniami, zaopatrzone w mocne przylgi. Pięknie wybarwia się wczesną jesienią.

Winobluszcz zaroślowy

Podobnie jak pięciostkowy, pochodzi z Ameryki Północnej. Prawdopodobnie do Europy został sprowadzony około 1800 roku. Wyglądem przypina pięciolistkowy, lecz jest pozbawiony przylg lub ma je słabo rozwinięte. Pędy czepiają się podpór wąsami i osiągają mniejszą wysokość niż poprzedni gatunek.

Winobluszcz trójklapowy

W stanie naturalnym występuje w Japonii, Chinach i w Korei. Podpór czepia się za pomocą krótkich i wielokrotnie rozgałęzionych wąsów, z silnie rozwiniętymi przylgami. Dzięki tam walorom łatwo spina się po gładkich, pionowych ścianach. Liście o zmiennym kształcie i wielkości mogą osiągać do 20 cm długości, są pogrubione i zwykle trójklapowe. Młode, rozwijające się są koloru jaskrawopurpurowego, starsze z wierzchu ciemnozielone i błyszczące. Na długopędach liście ku wierzchłokowi są coraz mniejsze i bez klap, tylko grubo ząbkowane. W Polsce najczęściej spotykana jest odmiana Veitcha, o mniejszych, jajowatych lub częściowo trójklapowych liściach.

Wymagania i zastosowanie

Winobluszcze nie mają zbyt dużych wymagań glebowych, ale na żyznych i wilgotnych rosną silniej i mają ładniejsze ulistnienie. Dobrze znoszą susze i zanieczyszczenie powietrza w miastach. Mogą być sadzone na stanowiskach słonecznych, w półcieniu a nawet w cieniu. Winobluszcz ma nieco mniejszą odporność na duże mrozy, powinien wię byc sadzony w miesjcach osłoniętych od mroźnych wiatrów, lecz nie od sytrony południowej.

Sadzimy rośliny 2-3 letnie z bryłą korzeniową. W warunkach amatorskich możemy je rozmnażać poprzez odkłady poziome.

Winobluszcz nadaje się do okrywania ścian, murów, grubych pni drzew, ogrodzeń, pergoli, trejaży i innych miejsc, które chcemy ukryć. Winobluszcz zaroślowy ze względu na słaby wzrost i brak przylg nadaje się do okrywania np. siatki drucianej w ogrodzeniu. Na ścianach budynków i na murach najefektowniej wygląda winobluszcz trójklapowy. Tworzy gęste, prawie płaskie, zielone powierzchnie, jesienią jaskrawoczerwone lub szkarłatne. Winobluszcz pięciolistkowy i zaroślowy możemy również uprawiać w pojemnikach. Będą one ciekawą ozdobą balkonów i tarasów.

więcej zdjęć » Galeria zdjęć

Dodaj komentarz
Zadaj pytanie

Pytania

Eksperci i użytkownicy czekają aby odpowiedzieć.

Newsletter

W każdy czwartek prześlemy na Twój adres email darmowe podsumowanie nowości na Magazyn Domowy.

Najpopularniejsze w Ogrody

Ostatnio na MagazynDomowy.pl